Het verhaal van Florence @ Wetenswaardigheden over de geschiedenis van Florence
Ondanks haar Etruskische verleden dankt
Florence haar enige en echte fundament aan de Romeinen. In het jaar 59 vC.liet Caesar een militair kamp liet bouwen genaamd Florentia op de oude Etruskische fundamenten langs de rivier de Arno. Na de vele barbaarse invasies die plaatsvonden voor de overheersing door het Heilige Roomse Rijk was
Florence een zelfstandige gemeente bestuurd door rijke kooplieden, machtige predikers en grote adellijke families. In dit historische tijdperk ontstond er een vijandige splitsing in Toscane: aan de ene kant de Welfen, aanhangers van de Paus, en aan de andere kant de Ghibellijnen, steunbetuigers van de keizer.
Ondanks de verwoede rivaliteit en de toename van bloedige conflicten tussen de Welfen en de Ghibellijnen, groeide de stad in commercieel opzicht. De wol en en de zijde industrie maakten
Florence beroemd en belangrijk in heel Europa. Aan deze periode van economische bloei kwam een eind met de komst van de honderdjarige oorlog toen de Florentijnse banken een crisis doormaakten en door de uitbraak van de pest in 1348. Het gewone volk ‘il popolo minuto’ kwam in opstand tegen ‘il popolo grasso’, de rijke families en succesvolle handelaren die zich organiseerden in machtige gilden. In 1378 kwam het tot een gewelddadig treffen (la rivolta dei Chiompi) waarin het ‘popolo minuto’ medezeggenschap eiste. De stad verdeelde zich in 2 delen: aan de ene kant degenen die steun betuigden aan de oude oligarchie vertegenwoordigd door de familie Albizi en aan de andere de andere kant de familie de’ Medici die meer populair was bij de gewone burger. Met de familie de’ Medici maakte
Florence een lange tijd van welvaart door. Cosimo de’ Medici, bijgenaamd de Oude, maakte in 1434 van
Florence een heerschappij. Zijn kleinzoon, Lorenzo de’ Medici, droeg sterk bij aan de het aanzien van de stad
Florence door het aangaan van een verbond met andere belangrijke families in steden als Milaan en Napels. Behalve een paar politieke zware tijden in het begin van de 16e eeuw duurde de grandeur minstens tot 1737, toen Gian Gastone het laatste familielid van de’ Medici overleed zonder erfgenaam. Op dat moment werd Toscane toegekend aan Francesco Stefano van Lorena, man van Maria Teresa, keizerin van Oostenrijk. Het was het begin van langdurige betrekkingen tussen Toscane en de familie van Asburgo-Lorena. Na het uitbreken van de Franse Revolutie viel Toscane tijdelijk in onder de Franse heerschappij, maar de familie Lorena kwam opnieuw aan de macht met Ferdinando III tot 1860, het jaar waarin het groothertogdom van Toscane werd geannexeerd bij het Rijk van Italië, onder leiding van koning Vittorio Emanuele II van Savoia. Gedurende 1865 tot 1870 was
Florence de hoofdstad van Italië en vonden er grote stedelijke ontwikkelingen plaats zowel in achitectonisch als in industrieel opzicht. Evenals vele andere Italiaanse steden werd
Florence gedurende de tweede wereldoorlog hevig gebombardeerd en eeuwenoude stadsdelen werden compleet verwoest. Terwijl de stad bijna compleet in puin lag, werd een van de belangrijkste aanblikken van de stad gespaard: il Ponte Vecchio. De oude brug staat vandaag de dag symbool voor het overleven van de vijand en de overstroming van de rivier de Arno in 1966.
